En 1996 pareguèt lo primièr roman de Sèrgi Gairal, Lo barracon (IEO, n°133). Nos contava la desaparicion de Clotilda, una dròlla de dètz ans, orfanèla de sa maire, que suportava pas que son paire se faguèsse de la mèstra, que tant aimava tanben. Tornèt aparéisser un mes e mièg pus tard, e nos contèt sa fuga en 2013, dins lo roman Las vacanças de Pascas (IEO, n°195).

Trenta pus tard (estranha coïncidéncia !), es una autra desaparicion, la de Celina, una joventa de vint-e-dos ans, incomprensibla, plan mai misteriosa. Un roman que nos rapèla que las "desaparicions inquietantas" son malurosament e regularament d’actualitat.

Una istòria fòra nòrma ! Un scenari excepcional ! Una intriga passionanta, plena d’interrogacions, de sospechas, de suspresas, de la debuta a la fin, e quina fin ! Incredibla, extraordinària, inimaginabla, una fin que pausa talament de questions… e que laissa lo legeire estabosit !